Η τελευταία νύχτα του Floyd: Frank Giering και οι αναμνήσεις του Αμβούργου

Η τελευταία νύχτα του Floyd: Frank Giering και οι αναμνήσεις του Αμβούργου

Ένα μνημείο για πιστούς φίλους και χαμένα όνειρα – αυτή είναι η κληρονομιά των «Απόλυτων Γιγάντων». Η ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία Sebastian Schipper, μιλά για την τελευταία νύχτα του Floyd, τον οποίο υποδύεται εντυπωσιακά ο Frank Giering. Το γεγονός ότι ο Γκίρινγκ προοριζόταν αρχικά για τον δεύτερο ρόλο του Γουόλτερ είναι μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Αντίθετα, πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο και έδωσε στην ταινία μια ιδιαίτερη πινελιά που αντηχεί ακόμα και σήμερα. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Αμβούργο και επικεντρώνεται στις σχέσεις τριών φίλων που παλεύουν με τις απογοητεύσεις και τα μεγάλα τους όνειρα. Οι γερμανόφωνοι κριτικοί βρήκαν επίσης την ταινία σταθερά θετική και τιμήθηκε με το Γερμανικό Βραβείο Κινηματογράφου το 2000 ως «Εξαιρετική ταινία μεγάλου μήκους», όπως σημειώνει ο de.wikipedia.org.

Ο Floyd έχει μια νέα αρχή μπροστά του. Μετά από περισσότερα από δύο χρόνια υπό δοκιμασία, μπαίνει σε ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων για να εξερευνήσει τον κόσμο - το ταξίδι του τον οδηγεί μέσω Κέιπ Τάουν στη Σιγκαπούρη. Αλλά πριν φύγει, αποκαλύπτει μια κρυφή προδοσία στους φίλους του Ρίκο και Γουόλτερ. Οι χαρακτήρες συναντούν μια σειρά συναισθημάτων, που κυμαίνονται από λαχτάρα μέχρι μελαγχολία έως έντονες στιγμές φιλίας. Περιλαμβάνονται επίσης ο Ricco, ο οποίος αποτυγχάνει ως άχαρος ράπερ, και ο Walter, που ζει με τη Nonna του και αναζητά την τύχη του σε ένα εργαστήριο. Η ανδρική τους φιλία βρίσκεται στο επίκεντρο της ταινίας, η οποία απεικονίζει έντονα τις περίπλοκες συναισθηματικές συνδέσεις των πρωταγωνιστών και τους δικούς τους αγώνες. Το "Absolute Giganten" περιγράφεται γενικά ως μια δήλωση αγάπης για το Αμβούργο και ως μια μπαλάντα για τη φιλία, η οποία [faz.net](https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/medien-und-film/kino/absolute-giganten-ein-denkmal-fuer-11107884-11-10-2011.

Εμβληματικές σκηνές και αξέχαστες στιγμές

Και ποιος μπορεί να ξεχάσει τη θρυλική σκηνή του επιτραπέζιου ποδοσφαίρου; Σε μια αναμέτρηση, ο Walter βάζει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του στο τραπέζι και αφήνει την ένταση να ανέβει στο δωμάτιο. Αυτή η σκηνή σκηνοθετήθηκε ιδιαίτερα εντυπωσιακά χρησιμοποιώντας επαγγελματικά διπλά και πρωτοποριακή δουλειά με κάμερα και παραμένει σήμα κατατεθέν της ταινίας. Η μουσική του βρετανικού συγκροτήματος Sophia ενισχύει επίσης τη μελαγχολική διάθεση και συμβάλλει στο συναισθηματικό βάθος της ιστορίας.

Ένα άλλο highlight της ταινίας είναι η προκατασκευασμένη οικοδόμηση Telsa, την οποία υποδύεται η Julia Hummer. Η ερμηνεία της προσθέτει μια νότα πάθους και αποπλάνησης, καθιστώντας τους Absolute Giants ένα ολοκληρωμένο έργο που πολλοί θεωρούν ότι είναι ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην καριέρα του Giering. Είναι τραγικό ότι ο Frank Giering πέθανε από κολικούς χοληφόρων το 2010 - το ταλέντο του και ο τρόπος που έφερε στη ζωή τον χαρακτήρα του Floyd δεν θα ξεχαστούν ποτέ.

Ειδικά σε μια ταινία που είναι τόσο πολύ επηρεασμένη από αντρικές φιλίες, θυμίζει κανείς συχνά τις στενές αλλά πολύπλοκες σχέσεις που χαρακτηρίζουν τέτοιες φιλίες. Το ντοκιμαντέρ «Men's Friendships» της Rosa von Praunheim διερευνά παρόμοια θέματα, ιδιαίτερα τις σχέσεις ιστορικών προσώπων στην περίοδο της Βαϊμάρης και τη σχέση τους με τις σύγχρονες αντιλήψεις της ομοφυλοφιλίας. Αυτές οι παρατηρήσεις διευρύνουν την κατανόησή μας για τη φιλία, την αγάπη και την αδιάκοπη προσπάθεια για εγγύτητα στη ζωή του ανθρώπου και, όπως η σχέση μεταξύ του Floyd, του Ricco και του Walter, στέκονται στην ένταση μεταξύ προσδοκιών και απογοητεύσεων. Όπως αναφέρει το de.wikipedia.org, αυτές οι φιλίες διαμόρφωσαν επίσης σημαντικές πολιτιστικές συζητήσεις και δείχνουν ότι οι ανδρικές φιλίες είναι συχνά βαθύτερες από ό,τι φαίνονται με την πρώτη ματιά.

Το «Absolute Giants» παραμένει όχι μόνο μια ταινία για τις φιλίες, αλλά και ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του Αμβούργου που έχει ιδιαίτερη θέση για γενιές κινηματογραφόφιλων. Οι ιστορίες αγάπης, απώλειας και φιλίας είναι διαχρονικές. Για πολλούς, η τελευταία νύχτα του Floyd θα είναι πάντα μια διαρκής υπενθύμιση της ελαφρότητας που όλοι κουβαλάμε στις αναμνήσεις μας.