Długa podróż niemieckiego futbolu: od nowego początku do Pucharu Świata!

Długa podróż niemieckiego futbolu: od nowego początku do Pucharu Świata!

W okresie powojennym futbol w Niemczech przeżył znaczny rozkwit, którego korzenie tkwiły głęboko w wstrząsach społecznych. W 1945 roku, zaledwie kilka miesięcy po zakończeniu drugiej wojny światowej, wszędzie wytyczono nowe ścieżki. W tej napiętej atmosferze tymczasowy prezes FC Bayern, Xaver Heilmannseder, pomimo ograniczeń aliantów zorganizował w Monachium kilka meczów towarzyskich. Doprowadziło to do jego aresztowania przez amerykańskie władze wojskowe z powodu rozwiązania organizacji bliskich NSDAP, jak podaje WDR.

Jednak potrzeba wznowienia sportu stała się oczywista, ponieważ w amerykańskiej strefie okupacyjnej piłka nożna szybko stała się moralnym wsparciem dla cierpiącej ludności. 4 listopada 1945 roku rozpoczęła działalność nowo utworzona Oberliga Süd, w skład której wchodziło 16 klubów z dziesięciu miast południowych Niemiec. Pomimo przeciwności losu, takich jak brak sprzętu, liga okazała się ogromnym sukcesem. Na mecze przybyły tysiące widzów; finał sezonu 1946 przyciągnął nawet 50 000 gości.

Piłka nożna pomiędzy strefami okupowanymi

Jednak sytuacja w poszczególnych strefach okupacyjnych była odmienna. Podczas gdy w brytyjskiej i francuskiej strefie okupacyjnej ponownie zezwolono na tworzenie starych klubów, piłkarze ze strefy radzieckiej mogli początkowo tworzyć wspólnoty sportowe jedynie na swoich obszarach mieszkalnych. Kluczową rolę w tej trudnej sytuacji politycznej odegrał Helmut Schön, były zawodnik narodowy. Schön, który urodził się 15 września 1915 roku w Dreźnie, zasłynął nie tylko jako zawodnik, ale później także jako trener. Jego kariera zaprowadziła go z SG Dresden-Friedrichstadt do Hertha BSC, gdzie już w 1949 roku był trenerem drużyny selekcyjnej ze strefy sowieckiej. Aby uwolnić się od wpływów politycznych, w 1950 roku przeniósł się do Berlina Zachodniego, jak wyjaśnia Wikipedia.

W październiku 1948 r. odbyły się międzynarodowe igrzyska miejskie pomiędzy drużynami selekcyjnymi z południowych Niemiec i Szwajcarii, które spotkały się z międzynarodowym oburzeniem. Krytycy uważali, że jest za wcześnie, aby niemieckie drużyny ponownie grały z innymi narodami. W obliczu tego wyzwania Peco Bauwens, były sędzia i przedstawiciel DFB, wezwał do szybkiego powrotu DFB do FIFA.

Odrodzenie DFB

Ostatecznie DFB zostało ponownie utworzone w styczniu 1950 roku i ponownie dołączyło do FIFA we wrześniu tego samego roku. W tym czasie w zarządzie DFB zasiadali także byli członkowie NSDAP, w tym Hermann Gösmann, który wstąpił do NSDAP już w 1937 roku. Jednak mroczna przeszłość wkrótce została przyćmiona sukcesami sportowymi. Tytuł mistrza Niemiec w Pucharze Świata w 1954 roku i tzw. „Cud w Bernie” są często postrzegane jako punkt zwrotny w historii niemieckiej piłki nożnej.

Schön, który od 1964 roku pracował jako trener reprezentacji narodowej, poprowadził drużynę narodową do znaczących sukcesów, w tym do zdobycia Pucharu Świata w 1974 roku. Okazał się wielkim kibicem młodych talentów, takich jak Franz Beckenbauer i Gerd Müller, kładąc w ten sposób podwaliny pod doskonałą fazę, jaką przeżyła reprezentacja Niemiec w piłce nożnej. Później kobiety były celebrowane także w niemieckiej piłce nożnej. W 1970 roku piłka nożna kobiet została oficjalnie wpisana do statutu DFB, a drużyna zdobyła liczne tytuły, co podkreśla różnorodność i znaczenie piłki nożnej w Niemczech, jak wyjaśnia Deutschland.de.