De lange reis van het Duitse voetbal: van een nieuw begin tot het WK!

De lange reis van het Duitse voetbal: van een nieuw begin tot het WK!

In de naoorlogse periode kende het voetbal in Duitsland een aanzienlijke bloei, die diep geworteld was in sociale onrust. In 1945, slechts een paar maanden na het einde van de Tweede Wereldoorlog, werden overal nieuwe wegen ingeslagen. In deze geladen sfeer organiseerde de voorlopige voorzitter van FC Bayern, Xaver Heilmannseder, ondanks de geallieerde beperkingen verschillende vriendschappelijke wedstrijden in München. Dit leidde tot zijn arrestatie door de Amerikaanse militaire autoriteiten omdat organisaties die dicht bij de NSDAP stonden, waren ontbonden, zoals WDR meldt.

De noodzaak van een sportieve herstart werd echter duidelijk, omdat voetbal in de Amerikaanse bezettingszone al snel een morele steun voor de lijdende bevolking werd. Op 4 november 1945 begon de nieuw opgerichte Oberliga Süd met haar activiteiten, die bestond uit 16 clubs uit tien Zuid-Duitse steden. Ondanks tegenslagen zoals een gebrek aan uitrusting, was de competitie een doorslaand succes. Duizenden toeschouwers stroomden naar de spelen; de seizoensfinale van 1946 trok zelfs 50.000 bezoekers.

Voetbal tussen bezette zones

De situatie in de verschillende bezettingszones was echter anders. Terwijl oude clubstructuren in de Britse en Franse bezettingszones weer werden toegestaan, mochten voetballers in de Sovjetzone aanvankelijk alleen sportgemeenschappen vormen in hun woonwijken. Helmut Schön, een voormalige nationale speler, speelde een sleutelrol in deze moeilijke politieke situatie. Schön, geboren op 15 september 1915 in Dresden, maakte niet alleen naam als speler, maar later ook als coach. Zijn carrière bracht hem van SG Dresden-Friedrichstadt naar Hertha BSC, terwijl hij al in 1949 een selectieteam uit de Sovjetzone coachte. Om zich van politieke invloed te bevrijden, verhuisde hij in 1950 naar West-Berlijn, zoals Wikipedia uitlegt.

In oktober 1948 vonden internationale stadsspelen plaats tussen selectieteams uit Zuid-Duitsland en Zwitserland, die op internationale verontwaardiging stuitten. Critici waren van mening dat het voor Duitse teams te vroeg was om weer tegen andere landen te spelen. Te midden van deze uitdaging riep Peco Bauwens, een voormalig scheidsrechter en DFB-vertegenwoordiger, op tot een snelle terugkeer van de DFB naar de FIFA.

De heropleving van de DFB

De DFB werd uiteindelijk in januari 1950 opnieuw opgericht en sloot zich in september van hetzelfde jaar weer aan bij de FIFA. In die tijd zaten ook voormalige NSDAP-leden in het bestuur van de DFB, waaronder Hermann Gösmann, een man die zich in 1937 al bij de NSDAP had aangesloten. Maar het duistere verleden werd al snel overschaduwd door sportieve successen. De Duitse WK-titel in 1954 en het zogenaamde ‘Mirakel van Bern’ worden vaak gezien als een keerpunt in de geschiedenis van het Duitse voetbal.

Schön, die vanaf 1964 als bondscoach werkte, leidde de nationale ploeg naar opmerkelijke successen, waaronder het WK van 1974. Hij bleek een groot voorstander van jonge talenten als Franz Beckenbauer en Gerd Müller en legde daarmee de basis voor de mooie fase die het Duits voetbalelftal doormaakte. Later werden vrouwen ook gevierd in het Duitse voetbal. In 1970 werd het damesvoetbal officieel opgenomen in de statuten van de DFB en behaalde het team talloze titels, wat de diversiteit en het belang van voetbal in Duitsland onderstreept, zoals Deutschland.de duidelijk maakt.